Daha verimli ders çalışmak için ne yapmalı?

Daha verimli ders çalışmak için yalnızca tekrar okumak yerine, kitabı kapatıp bildiklerini hatırlamayı dene ve tekrarlarını farklı günlere yay. Öğrenme tekniklerini inceleyen araştırmalar, kendini sınama ve aralıklı çalışmayı destekliyor. Bu yöntemler her derste aynı sonucu garanti etmez; ama hangi bilgiyi gerçekten kullanabildiğini görmene ve sonraki çalışmanı buna göre düzenlemene yardım edebilir.

Tekrar okumak neden yeterli gelmeyebilir?

Bir sayfayı birkaç kez gördüğünde cümleler tanıdık gelmeye başlar. Bu tanıdıklık, sınavda cevabı kendin üretebilmekle aynı şey değildir. Kitap açıkken anladığın açıklamayı kitap kapalıyken kuramıyorsan, çalışma henüz istediğin noktada olmayabilir. Tekrar okuma ilk karşılaşmada ve eksik bilgiyi düzeltmede işe yarar; sorun onu tek ölçüt olarak kullanmaktır. Dunlosky ve arkadaşlarının incelemesindeki düşük fayda değerlendirmesi, okumayı tamamen bırakmak gerektiği anlamına gelmez.

Bir haftalık düzen kurarken önce aynı konuya ayırabileceğin günleri seç. Her güne uzun bir tekrar koyman gerekmez. İlk gün anlamayı kurmak, sonraki günlerde birkaç soruyla hatırlamayı kontrol etmek farklı işlerdir. Bir soruyu yanlış yaptığında yalnız cevabını kopyalamak yerine nedenini yaz: kavramı mı karıştırdın, soruyu mu yanlış okudun, işlemde mi hata yaptın? Bu ayrım, bütün çalışma süresini artırmadan daha uygun bir sonraki adım seçmeni sağlar. Aynı yanlışın tekrar etmesi de kendinle ilgili olumsuz bir etiket yerine, açıklamaya veya örneğe yeniden dönme işareti olabilir.

Kendini sınamak nasıl yapılır?

Küçük bir bölümü oku, kaynağı kapat ve üç soruya cevap ver: Ana fikir neydi, bunu açıklayan örnek neydi, hangi ayrıntıyı karıştırıyorum? Sonra cevabını kaynakla karşılaştır. Yanlışını yalnız işaretlemek yerine doğru açıklamayı yeniden kur. Hatırlamaya çalışmak, eksik bilgiyi bulmanı sağlar; geri bildirim ise o eksiğin yanlış biçimde yerleşmesini önler. Soruları kendin hazırlayabilir veya ders kitabındaki kısa soruları kullanabilirsin.

Çalışmayı değerlendirirken kullandığın soruların zorluğunu da düşün. Bir gün yalnız tanım soruları, başka bir gün yeni bir uygulama çözersen doğru sayıları doğrudan karşılaştırılamaz. Küçük bir konu listesi ve benzer düzeyde kontrol soruları bu yüzden yardımcı olabilir. Arkadaşınla çalışıyorsan sırayla soru sorun ve cevapları kaynaktan doğrulayın. Birbirinizi yalnız hızlı cevap vermeye değil, gerekçe açıklamaya da davet edin. İlerleme bazen daha çok doğru yapmakta, bazen aynı yanlışı neden yaptığını sonunda anlayabilmekte görünür. Süre kaydı bu tabloya eşlik edebilir; tek başına öğrenmenin ölçüsü değildir.

Tekrarlar hangi günlere yayılmalı?

Aynı içeriği tek akşamda bitirmeye çalışmak yerine, sonraki günlerde kısa dönüşler planla. Her konu için geçerli tek bir ideal aralık yoktur. Sınava kalan süre, konunun zorluğu ve önceki bilgin seçimi değiştirir. Başlangıç için ertesi gün bir hatırlama denemesi yapıp, iyi bildiğin kısmı daha sonraya bırakabilirsin. Karıştırdığın bilgiye daha erken dönmek, bütün defteri baştan okumaktan daha hedefli bir seçenektir.

  1. Küçük bir konu seç ve ilk okumayı yap.
  2. Kaynağı kapatıp ana fikri kendi cümlelerinle yaz.
  3. Cevabı kontrol et, eksiklerini düzelt.
  4. Bir sonraki hatırlama denemesini başka güne koy.

Çalışmanın işe yaradığını nasıl anlarsın?

Masada kaldığın süreye ek olarak, yardım almadan cevaplayabildiğin sorulara bak. Aynı gün kolay gelen bölüm birkaç gün sonra zorlaşabilir; bu yüzden kontrolünü yalnız çalışmanın hemen sonuna koyma. Farklı günlerde benzer düzeyde sorular dene. Süreyi uzatmadan önce kullandığın yöntemi değiştirmen gerekebilir. Bir yanlış listesi tutmak, kendini yargılamak için değil, bir sonraki çalışmanın başlangıç noktasını seçmek içindir.

Küçük bir uygulama örneği

Biyoloji çalışırken iki sayfayı bitirince defteri kapat. Bir süreci oklarla çiz ve her okun nedenini anlat. Ertesi gün aynı çizimi kaynaksız yeniden kur. Eksik kalan ok, sonraki çalışmanda bakacağın yeri gösterir.

Kaynak

Dunlosky, Rawson, Marsh, Nathan ve Willingham (2013), Improving Students’ Learning With Effective Learning Techniques, Psychological Science in the Public Interest; Roediger ve Karpicke (2006), Psychological Science.

Araştırmalardaki sonuçlar belirli metinler, katılımcılar ve değerlendirme süreleri için elde edildi. Tek bir deneydeki hatırlama yüzdesini kendi sınav notuna çevirmek doğru olmaz.

Yazar: Soarling · Yayın: · Güncelleme: